sobota, 9 lutego 2013

obiad "zalany" szampańskim sosem - "upiłam" się w dobrym towarzystwie:)

przebojem niedzielnego obiadu był szampański sos:)
mogłabym go jeść bez przerwy i pić zamiast szampana, a podawać nawet z truskawkami;)
tym razem "dodatkiem" były łososiowe dzwonki, pomarańczowy ryż i blanszowana sałata rzymska...
pomysł wziął się od drinka, którym ostatnio raczę się ochoczo, łącząc musujące wino z odrobiną likieru z czarnego bzu i kostką lodu, of course;)
zacznę od ryby, znanego wszystkim tu obecnym i nie tylko, łososia norweskiego, który raz cięty jest na filety, a raz na dzwonki, jednakowo smaczny i łatwy w obróbce cieplnej:)
dzwonków tyle ile biesiadników:)
2 łyżki sosu worcestershire
nasiona kolendry
5 ziaren pieprzu
pół łyżeczki morskiej soli
łyżka oleju rzepakowego
łyżka masła
natarłam łososia sosem, roztartymi w moździerzu nasionami kolendry, pieprzu i soli i wstawiłam na 2 godziny do lodówki; smażyłam na rozgrzanej łyżce masła i oleju po 2 minuty z każdej strony, a po tym czasie przełożyłam do piekarnika na 5 minut (200 st); minutę przed podaniem podpiekłam pod grzałką grilla, żeby nadać mu odpowiedni kolor, nie przypalić;)
pomarańczowy ryż
2 torebki ryżu tricolo
2 pomarańcze 
łyżka masła
imbir
czosnek
paski julienne z połówki cytryny
pół łyżeczki soli
ryż gotowałam w osolonej wodzie przez 20 minut (wkładam torebki zawsze do zimnej wody);
na patelnię wycisnęłam dwie pomarańcze, odparowałam płyn do syropu, dodałam łyżkę masła, a po chwili pokrojony w kostkę imbir, czosnek i paseczki cytryny; podsmażyłam chwilę i dodałam ryż, który już zdążył ostygnąć; kiedy wszystkie składniki dobrze się połączyły, a ryż był gorący, dodałam łyżkę likieru pomarańczowego; 
był bardzo aromatyczny i pomarańczowy w smaku, nie wyglądu;)
sos szampański
3 szalotki 
200 ml musującego wina
200 ml śmietany kremówki
łyżka octu balsamicznego
sok z połówki cytryny
czubata łyżeczka musztardy angielskiej
cukier
sól
szalotki pokrojone w drobną kostkę zeszkliłam na tłuszczu z ryby (łosoś był tłusty, dlatego dwie łyżki odjęłam); dolałam wino i śmietanę i odparowałam połowę płynów; doprawiłam sokiem z cytryny, octem, musztardą, jeszcze szczyptą soli i cukru i szampański sos smakował wybornie:)
zblanszowana sałata rzymska
wodę zagotować z solą, cukrem i sokiem z cytryny; włożyłam do garnka sałatę i przykryłam na 5 minut pokrywką, zdejmując z pieca;
na podgrzany talerzu wylałam tyle sosu ile się zmieściło, obok, jako "dodatki" podałam dzwonki, ryż i zblanszowaną sałatę, którą wcześniej odsączyłam na papierowym ręczniku...
smacznego:)

zielone ciabatty z mozzarellą - zapomniane śniadanie:)

śniadania muszą być królewskie:) obiady książęce, a kolacje podarowane głodnym;)
tym razem zapiekłam upieczoną wcześniej ciabattę, z gotowej mieszanki z Lidla, z mozzarellą i pistacjowym pesto:)

Wiktor potrafi docenić kulinarne ekscesy mamy, szczególnie kiedy dodatkowo lądują w piekarniku - gwarantowana uciecha:)
zapach pieczonych ciabatt roznosił się po domu jeszcze następnego dnia, bo składników (oprócz mozzarelli) wystarczyło na poniedziałkowe śniadanie:))


pół pęczka kolendry
czubata łyżka obranych i uprażonych pistacji
duży ząbek czosnku
sól morska
pieprz świeżo zmielony
oliwa z oliwek
50 g grana padano
kula bawolej mozzarelli


wszystkie składniki, z wyjątkiem sera, zmieliłam w blenderze; na kromkach ciabatty ułożyłam plastry mozzarelli, pesto i zapiekłam pod grillem (grzałka 3) przez ok 5 minut:)

takie śniadanie to królewski początek dnia - szkolny Łakomczuch na pewno przetrwa do obiadu bez "podżerania" z automatów;)

smacznego:)


środa, 6 lutego 2013

śniadanie Szefowej...kuchni - zaczęłam smacznie niedzielę:)

mam syzyfowe zaległości;)
sprzątam, piorę, prasuję, bez względu na gości...
na szczęście gotuję ciągle z miłości, i choćbym miała nogi jak z waty to zawsze, przy kubku gorącej herbaty, zrobię przerwę na...śniadanie... tym razem dla Szefowej Kuchni;)
chleb razowy
ser wiedeński lub ulubiony twaróg
konfitura morelowa
gorgonzola dolce
włoskie orzechy
konfitura z całymi borówkami
łyżka miodu
mięsna awanturka
na serku wiedeńskim położyłam konfiturę morelową, choć kupiłam specjalnie pomarańczową, była tak gorzka, że wylądowała w koszu:( 
gorgonzola z orzechem laskowym i borówkami z miodem to też pyszne połączenie:)
ostatnie połączenie to mięsna pasta, którą Wiktor przywiózł z zimowych ferii; spróbowałam odtworzyć jej smak i chyba wyszła dobrze, bo z mojego przepisu "Żarłacz Niepospolity" zjadł też pół chleba, więcej niż ja przez tydzień;)
mięsna pasta do chleba

400 g kiełbasy krakowskiej
100 g wędzonego boczku
2 łyżki majonezu
3 duże ugotowane na twardo jajka
pieprz
sól dopiero po spróbowaniu
pół puszki groszku
1 czerwona cebula bardzo drobno pokrojona
kiełbasę, boczek i jajka zmieliłam w maszynce do mięsa; dodałam cebulę, majonez, pieprz i dokładnie połączyłam składniki; dodałam tylko odrobinę soli, bo była już wyraźnie wyczuwalna; kiedy smak był odpowiedni dodałam groszek i delikatnie wmieszałam go w mięsną masę; muszę przyznać, że jest naprawdę pyszna i dla tych, którzy preferują "smarowanie" na kanapkach to niecodzienna alternatywa dla pasztetu:)



sobota, 2 lutego 2013

zupa dorszem doprawiona - zdecydowanie polecam:)

...zjadłam pierwszą łyżkę i przez chwilę żałowałam, że nie jestem sama;)
litr takiej zupy to jakiś żart! następnym razem podwoję składniki i poszaleję z rybną wkładką:) 
zupa z porów z filecikami z dorsza i maślanymi tostami - podzieliłam się z kimś;)
500 g białych porów
1 cebula
1 litr bulionu warzywnego ( niestety dzisiaj z kostki)
100 g białego, wytrawnego wina
czubata łyżka masła
świeża kolendra
starta gałka muszkatałowa
pieprz cayenne
sól
100 g śmietany kremówki
200 g filetów z dorsza
sos balsamiczny z gruszki - kupiłam go w Lidlu i nie zamienię na żaden inny:)
1 podłużna bułka pszenna
dorsza pokroiłam na 2 centymetrowe paski i skropiłam obficie octem balsamicznym; odstawiłam do lodówki;
cebulę i pory pokroiłam na kawałki i zeszkliłam na maśle; podlewałam winem, kiedy przywierały do dna garnka; odłożyłam łyżkę do dekoracji;
kostkę rozpuściłam we wrzącej wodzie i wlałam do warzyw; gotowałam na wolnym ogniu 15 minut; po tym czasie zmiksowałam całość blenderem i przetarłam przez sito; pomagałam sobie drewnianą kulą do ucierania ciasta:)
ponownie zagotowałam i dolałam śmietanę, doprawiłam szczyptą świeżo zmielonej gałki i pieprzu cayenne; zmniejszyłam temperaturę do 2 na płycie i włożyłam rybę, która po 5 minutach była gotowa;
chwilę wcześniej pokroiłam bułkę na malutkie kromeczki i zrumieniłam na maśle;
zupę wlałam do głębokich talerzy i udekorowałam rybą, porem, świeżą kolendrą i maślanymi tostami:)
smacznego:)

"król..." jest tylko jeden! w asyście wiernych dworzan, pozwolił się zdetronizować;)

"udusiłam" królika! 
"udusiłam", zjadłam, a wcześniej "wychłodziłam"! 
to wpis dla amatorów mocnych wrażeń... smakowych;)
pierwszy raz przygotowałam, na niedzielny obiad, zajęczaka;)
nie przypominał smakiem żadnego innego zwierzaka; miał mięsiste udka, soczysty comber, ale przednie "skoki" to już tylko ozdoba talerza;) 
królik duszony w białym winie podany na buraczkowym carpaccio z białym sosem, grzybową potrawką i sałatką coleslaw
2 całe króliki - dla smakoszy 1 królik = 1 porcja
butelka białego, ulubionego, wytrawnego wina - ja użyłam chardonnay z Lidla - polecam nie tylko do królika:)
6 grubych plastrów wędzonego boczku:)
pęczek kopru
grubo zmielony pieprz
2 łyżki oliwy
2 łyżki klarowanego masła
cytryna
sól morska

królika, na 4 porcje, podzielił tato:) osobno udka, osobno comber, osobno przednie skoki; kawałki mięsa natarłam solą, pieprzem, posiekanym koprem, sokiem z cytryny, oliwą i marynowałam całą noc w lodówce; dusiłam na maśle w dwóch żeliwnych brytfannach, z 3 plastrami boczku w każdej, przez 2 godziny, stale podlewając winem:)
grzybowa potrawka
opakowanie mrożonej, grzybowej mieszanki z Lidla
250 g malutkich pieczarek
biała część pora
3 duże ziemniaki
2 duże marchewki
100 ml śmietany kremówki
pół pęczka natki pietruszki
2 ząbki czosnku
2 łyżki masła
sól, pieprz, 2 łyżki sosu sojowego lub maggi
grzyby rozmroziłam w temperaturze pokojowej; por zeszkliłam na maśle; pieczarki obrałam ze skóry i smażyłam razem z grzybami, porem i czosnkiem, aż zaczęły puszczać soki; na osobnej patelni smażyłam, na łyżce masła, posolone ziemniaki, pokrojone w cząstki i startą, na grubych oczkach, marchew (około 20 minut); po tym czasie połączyłam grzyby z warzywami i odstawiłam; dokończyłam przed samym podaniem, dodając śmietanę i odparowując zbędne płyny; całość doprawiłam solą, pieprzem i natką;

coleslaw
1 mała, biała kapusta
1 czerwona papryka
2 marchewki
0,5 cebuli
1 łyżka majonezu
sól, pieprz
warzywa starłam na grubej tarce; pierwszą marchew, bo kapusty powinno być tyle samo; "skleiłam" wszystkie składniki majonezem i doprawiłam solą i pieprzem;
sos
mięso przełożyłam na półmisek; przecedziłam wywar z brytfanny i dolałam 200 ml śmietany kremówki; po odparowaniu, doprawiłam solą i odrobiną cukru; niestety zdjęcie sosu się rozmyło:( miał słodko-winny smak i idealnie podkreślał królicze mięso:)
smacznego:)

łosoś w cieście schowany - nie bawię się, gotuję:)

szlachetny, pospolity, europejski, atlantycki... każdy może się zapiec w cieście:) każdy łosoś, oczywiście;) 
raz, tylko, robiłam z dorszem i z tych dwóch drapieżców, w tej konkretnie sprawie, wybieram różowego pożeracza skorupiaków:) 

łosoś w szpinakowo-serowym sosie zapiekany w cieście francuskim - elegancka kolacja, a nawet dwie;)

2 opakowania ciasta francuskiego, tym razem kupionego w Biedronce
500 g świeżego łososia
450 g mrożonego szpinaku (może być mrożony ze śmietaną)
150 g sera gorgonzola dolce
250 g mascarpone
100 ml śmietany kremówki
łyżka masła i pół do smarowania
sok z połówki cytryny
sól, świeżo mielony pieprz
roztrzepane jajko

ciasto francuskie, zawsze (mrożone przede wszystkim), zagniatam w kulę i rozwałkowuję do potrzebnych rozmiarów, obficie podsypując mąką; tym razem potrzebowałam dwa spore kwadraty, na dwie żaroodporne formy do pieczenia;
szpinak podgrzałam na maśle, dodałam pokrojony w kostkę ser gorgonzola i mascarpone; dolałam śmietanę i mieszałam na średnim ogniu, aż sery połączyły się ze szpinakiem; odparowałam masę i doprawiłam sokiem, solą i pieprzem; łososia pokroiłam w grubą kostkę, posoliłam delikatnie morską solą i skropiłam delikatnie sokiem;
formy żaroodporne wysmarowałam masłem, wyłożyłam ciastem, delikatnie przyciskając je do naczynia; teraz połowę szpinakowej masy na dno; połowę łososia do jednej, połowę do drugiej i znowu masa na wierzch; bokami ciasta, które wystawały poza formę, przykryłam nadzienie, odcinając nadmiar; z odciętych kawałków uformowałam kulę, rozwałkowałam i wycięłam paski; wierzch ciasta posmarowałam rozmąconym jajkiem i ułożyłam paski, w szachownicę, które też posmarowałam jajkiem; zapiekałam przez 35 minut, na środkowym poziomie piekarnika, w 200 st;



sałata roszponka
2 łyżki odsączonych kaparów
oliwa extra vergine
świeżo zmielona sól morska


zanim zaczęłam kroić porcje, przygotowałam błyskawiczny dodatek:)
umyłam i dobrze osuszyłam roszponkę, polałam oliwą, posypałam kaparami i solą morską, tylko i wyłącznie:))
przepis jest zmodyfikowany, ale wcale nie aż tak bardzo i pochodzi z "tych" niezapomnianych przyjęć u "Babette" z Poznania:)) 

zapiekankę można odgrzać, w piekarniku, na patelni z odrobiną masła, i wcale jej to nie zaszkodzi:)


poniedziałek, 28 stycznia 2013

biszkoptowe języki w leśnej pierzynce - biały deser zamiast białka;)

nie samym białkiem człowiek żyje! smoked pork*, stewed rabbit**, roasted pate***!!!  prosię, królik czy kurczak może i są słodkie, ale nie wędzone, duszone czy pieczone... brrrr... wydaje mi się czy mam zabójcze myśli;)? trochę więcej mięsa i wyostrzyły mi się zęby;)
lepiej "ubiję" śmietanę i "utopię" w niej borówki;)

gdyby nie czas oczekiwania na tężejące galaretki, powiedziałabym, że deser jest szybki! 

na pewno jest prosty i lekki... no i pyszny, of course:) zrobiłam go w sobotę wieczorem, głównie dlatego, żeby przestać podjadać wędzonego "prosiaka" i dlatego, żeby biszkopty spulchniła śmietanowa masa:) 


na noc odstawiłam się od "koryta", a rano zaczęłam od kawy i puszystego ciasta z leśną galaretką i borówkami amerykańskimi:)



600 ml śmietany kremówki
1 galaretka z leśnych owoców
200 g biszkoptowych języczków
250 g borówek - oczywiście kupionych w Lidlu za 10 złotówek, bez 2 groszy:)
2 czubate łyżki galaretki malinowej




leśną galaretkę rozpuściłam w 450 ml wody (o 50 ml mniej niż zaleca producent) i obserwowałam jak tężeje; powinna mieć ciągle lejącą się konsystencję, ale już wyraźnie "kiślowatą";); 2 łyżki malinowej rozpuściłam w 200 ml wrzącej wody i schłodziłam na tarasie w płaskim naczyniu; na dnie tortownicy wyłożyłam połowę przełamanych na 3 części biszkoptów; śmietanę ubiłam na puszysta masę, ale uważałam, żeby nie zrobiło się masło i bardzo powoli dolewałam leśną galaretkę; całość delikatnie zmiksowałam, aż uzyskałam puszystą masę - dla tego smaku i wyglądu już warto zgrzeszyć;)

przełożyłam połowę na biszkopty, wpychając masę, silikonową łopatką, dokładnie w każdą szczelinę; na mus, pojedynczo, układałam borówki, delikatnie wciskając je do połowy; na borówkach ułożyłam druga porcję biszkoptów, drugą porcję masy i resztę borówek;


malinową galaretkę wyjęłam zanurzając naczynie w gorącej wodzie i pokroiłam najpierw w paski, a później w trójkąty i ułożyłam między borówkami; tortownicę szczelnie owinęłam stretchem (folią) i włożyłam na noc do lodówki;




jak już wspomniałam wcześniej, pierwszy kawałek zjadłam w trakcie  "dzień dobry Irmina" - to najkrótszy serial na świecie:)))







****** - przepraszam, ale w tej chwili przypisy redakcji już nie są istotne;)


niedziela, 27 stycznia 2013

mężczyźni w kuchni - mielą, peklują, wędzą - jedzą więcej niż zwykle:)



od wczoraj pachnie wędzonymi kiełbasami, szynką i schabem:)
w temperaturze -12 st Mistrzowie Wędzenia podgrzali atmosferę i mroźna chatka "wydała" prawdziwe, pachnące jałowcem, przysmaki:)




dzisiaj śniadanie Szefów - z ojcem, mężem i synem:) pierwszy Mistrz receptu, drugi "dymu", a trzeci smaku:) - to prawdziwy zaszczyt dla takiej początkującej kucharzyny;) mama w pracy, ale swoją "dolę" dostanie na wynos; nie byłaby sobą, gdyby osobiście nie mogła ocenić pracy Szefów;)



od 2 lat dyskutują co, jak, kiedy... ale tym razem "gadanie" nie zaszkodziło;)
lata prób, różnych przepisów, różnego drewna, zwieńczyła doskonałość, która wylewa się ze smaku, zapachu i wyglądu:)




ze wszystkich pozycji na śniadaniowej desce, tylko pasztet robiłam sama i w późniejszym czasie pojawi się na blogu - pieczony, nie wędzony;







dokładnych proporcji wędzonych przysmaków jeszcze nie znam:(
w tej chwili wiem, że na kiełbasę zużyli 10 kg surowca, w schab (1,5 kg) i boczek (2 kg) wstrzyknęli sól peklową, a szynki (5 kg) moczyli w solance...







wszystko sami kupili, przyprawili, zmielili, zapakowali w siatki, osłonki i uwędzili w olchowym drewnie - proces trwał od środy i będzie trwał jeszcze długo, bo część kiełbas naturalnie wyschnie, na wiór, i Mistrz "od dymu" będzie ją podgryzał przy każdej okazji:)









nawet ja, która z kiełbasy najbardziej lubi łososia, rozsmakowałam się w jej "chudym", pysznym środku:) wspomnę też o Stasiu - moim Sąsiedzie (niespełna 3 lata), który podjadł z rana kilka plasterków;)


jednak moim faworytem jest schab - kruchy, różowy, aromatyczny i tak pyszny, że żadna sopocka czy inny schab po chłopsku nie może się z nim równać:)
"Bastion" w Kamionkach to magiczne miejsce; latem przelatują nad nami bażanty, jesienią okrążają nas jelenie, a zimą miedzy pilnują "wypasione" zające:)
Sąsiad - człowiek o złotym sercu, zdradził nam miejsca, gdzie rosną rydze, a bogate w ryby jezioro, nauczyło cierpliwości najgorszych nerwusów:)
zapraszam:)


















czwartek, 24 stycznia 2013

jabłkowe ciasto - znane i nieznane - smakowało komuś:)


"...nikt nie wie o moim blogu, pisze w czarną , nieziemską otchłań...
czy ktoś mnie czyta... o! mam komentarz! e, od mamy, nie liczy się..." - mówi Julie (Amy Adams);
to fragment z filmu "Julie i Julia", który poleca dzisiaj Polsat; w czasie reklam - piszę bloga, razem z Julie, która gotuje z przepisów Julii Child  - tylko pół wieku później;
świetnie się bawię oglądając Streep (Child) z "nieugotowanym" akcentem, krojącą cebulę na pierwszej lekcji w Le Cordon Blue:) 
według Madamme jakiejś tam, "nie miała talentu do gotowania", a dzisiaj uznawana jest za prekursorkę zluzowanej kaczki w Ameryce i "cierpkiego sosu z masła" znanego już na blogu pod nazwą bearnaise:)
wielkie, kulinarne kariery zaczynają się od masła i cebuli;) 
ale do rzeczy; byłam u Sąsiadów na kawie, zmęczona, potrzebowałam trochę "Ciepła" po trudnym dniu... 
okazało się, że oni czytają mojego bloga, bo i owszem, dostałam kawę, dostałam porcję Ciepła, ale dostałam też "kopa" do siebie, bo nie mogli znaleźć ciasta, które jedli u mnie w niedzielę!
i masz tu babo placek - coś dostałaś, to coś oddaj;)
myślałam, że ciasto jabłkowe nie było Hitem imieninowej niedzieli, ale w poniedziałek okazało się, że jest Hitem, kiedy przemyśli temat 24 godziny:)
i Solenizant i Sąsiedzi, którym obowiązkowo zapakowałam porcję na wynos, są tego samego zdania:) Sąsiad, który ze słodyczy najlepiej lubi Sąsiadkę, też dopraszał się o przepis:)
nie opierałam się długo, bo rozsiewa "zarazę", a jutro Synuś wraca po 3 tygodniach laby:))))
ciasto jabłkowe  - przepis można znaleźć tutaj i poniżej:)

50 ml białego wina
50 ml soku jabłkowego
120 g złocistych rodzynek
200 g cukru trzcinowego
3 duże jajka
150 ml oliwy, najlepiej extra vergine
350 g mąki pszennej
1 łyżeczka mielonego cynamonu
½ łyżeczki imbiru

1 łyżeczka sody oczyszczonej
1 łyżeczka proszku do pieczenia

sok i skórka otarta z połówki cytryny 
500 g kwaśnych jabłek
cukier puder
piekarnik rozgrzałam do 180 st góra dół (ciast nie piekę z termoobiegiem, bo wydaje mi się, że dmuchawa nie służy rosnięciu); tortownicę o średnicy 24 cm natłuściłam oliwą i posypałam mąką; podgrzałam wino z sokiem i nasączyłam rodzynki przez 20 minut; 
w kuchennym robocie utarłam cukier z jajkami, aż były jasne i puszyste - właściwie same się ucierały, a ja obierałam jabłka i kroiłam w kosteczkę; w rondelku podgrzałam oliwę na małym ogniu, aż była ciepła i przez komin w robocie, wlałam ją powoli do jajek z cukrem; do miski przesiałam mąkę, cynamon, imbir, sodę, ½ łyżeczki soli i proszek do pieczenia; połaczyłam wszystkie sypkie składniki i dodałam do masy jajecznej; wmieszałam skórkę z cytryny ,pokrojone jabłka i odsączone rodzynki; piekłam 50 minut (patyczek był suchy); ciasto studziło się na kratce, po tym jak wyjęłam je z tortownicy (nie opada, nawet bezpośrednio po wyjęciu z piekarnika); lukier zrobiłam "na oko" - cukier puder, sok z połówki cytryny i mleko powinny miec konsystencję gęstej śmietany:) 

nie posypałam już orzechami i nie podałam z bitą smietaną, ale nikomu nie bronię, a szczególnie "zachłannym" na ten przepis Sąsiadom;)

smacznego:)






środa, 23 stycznia 2013

kokosowe makaroniki - słodkie ciasteczka dla Ciebie - MiniDziewczę;)

zdarzyło się kilka okazji, kiedy gotowałam u siebie i u Ciebie - tylko dla Ciebie;)
podglądasz mnie od samego początku i wiernie komentujesz, prawie, każdy przepis:)
dlatego tym razem, oficjalnie, bez tajemnic, gotuję specjalnie dla Ciebie, Zuziu vel Zuzkel:)
zrobimy wspólnie przepyszne, słodkie, chrupiące, ciągnące się w środku - kokosowe makaroniki*:) 
upiekłam ich mnóstwo i prawie wszystkie zjadłam:(
mam nadzieję, że Ty podzielisz się z bratem i tatą:) 
mamie pozwól tylko popatrzeć...hihihi
zakupy możesz zrobić po drodze ze szkoły albo zaangażować młodszego brata - trafia do sklepu w ciemno i trudno go dogonić;)
na 30 ciastek (dwie blachy) potrzebujesz:
4 białka
1 i 1/3 szklanki cukru
1/3 szklanki mleka skondensowanego (w puszce)
2,5 szklanki wiórków kokosowych
1/4 szkalnki mąki
szczyptę soli
1 łyżeczkę ekstraktu waniliowego (możesz użyć małą paczuszkę cukru wanilinowego)
1 łyżeczka ekstraktu migdałowego (możesz użyć 5 kropel olejku migdałowego)
w dużym garnku zmieszaj białka, cukier, mleko z puszki, sól, ekstrakty i wiórki kokosowe; dodaj przesianą sitkiem mąkę i wymieszaj wszystko, bardzo dokładnie;
teraz potrzebna pomoc rodzica:)
mieszaninę w garnku trzeba podgrzewać na płycie (4), aż zacznie gęstnieć; będzie stawiała lekki opór podczas mieszania, ale tym się nie przejmuj; bardziej zwróć uwagę czy nie przywiera do dna:)
w sumie masę trzeba gotować (właściwie ogrzewać) około 10 minut;
po tym czasie trzeba przełożyć ją do miski i wystawić na taras - niech i ona poczuje co to polska zima, a jeśli w Gdańsku jest też - 10, to wystarczy ją hartować 15 minut:)
teraz poproś tatę, żeby ustawił piekarnik na 150 st;
na blaszce z piekarnika rozłóż papier do pieczenia, bo do folii się przykleją i zamiast zjadać ciasteczka, będziesz obierać je ze sreberka, jak znany Ci, zapewne, Świstak;) 
jeśli papier jest niesforny, jak niektóre Zuzie:), to pognieć ją, tak, jakbyś prała ręcznie ulubioną sukienkę mamy;) 
wróćmy do masy kokosowej, bo się zmrozi na lód:)
dużą łyżką, w odległości 5 cm od siebie, nakładaj absolutnie nierówne kleksy i koniecznie zaangażuj do tej roboty tajemniczego BT:)
kiedy piekarnik oznajmi gotową temperaturę, wsuń albo pozwól tacie, przygotowane ciasteczka, na środkowy poziom i piecz około 25 minut:)
gotowe są wtedy, kiedy brzegi zaczną się rumienić; pod żadnym pozorem nie wolno Ci wyciągać, samej, blachy z piekarnika! 

muszą się wystudzić na blaszce i dopiero wtedy możesz podać je na ulubionym talerzu do wypieków, układając w stożek:)
możesz też urządzić zabawę, wszystkim zgromadzonym przy wyżerce i zaproponować zjadanie kokosanek od dołu - przegrywa ten, kto pierwszy zburzy piramidę;)
karą jest kolejny wyjazd do Egiptu - w sierpniu;)
całuję Cię mocno i życzę udanej, rodzinnej zabawy:)
*przepis pochodzi z programu kanadyjki Anny Olson, mistrzyni cukiernictwa; 
robiła karierę w banku, a w przerwach na lunch szukała dobrego jedzenia, w dobrych restauracjach; w jednej z nich znalazła inspirację i postanowiła sama karmić błąkających się bankierów:)
dzisiaj prowadzi program "Na słodko", restaurację i warsztaty kulinarne; wspólnie z mężem wydała książkę "Inn on the Twenty Cookbook"

wtorek, 22 stycznia 2013

jeden gar - 1000 pomysłów - chiński rosół z ryżowymi paczuszkami - gotowałam z nutą egzotyki

nadrabiam zaległości w pisaniu, nie gotowaniu:)
mówiłam już, że gotowanie jest łatwe, a do pisania potrzebny jest ghostwriter? no co? wszyscy celebryci, nachalnie wydający swoje biografie, zatrudniają takie wsparcie! ciekawe czy "autorzy - widma" znajdują się na liście uwolnionych zawodów;) hahahihi
póki co, mam sprawną klawiaturę, parę zdjęć, chęci, a pomiędzy, wcisnę parę słów;)
a że dzisiaj urodziny Jarmuscha, to mam jeden przydział więcej na "czarną kawę", 2 cigaretty i łyk wina...:) nie wiem, gdzie wtedy trafią przepisy, ale chciałabym je podać na...tacy;)
jak zwykle w sobotę, tak i tym razem, gotowałam wywar...
i nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie jego składniki, a właściwie jeden składnik, posłuszny;)
Roger Mooking, muzyk z Kanady, który prowadzi program "Nuta egzotyki na co dzień", nazywa tak każdego bohatera odcinka;
on poskromił japońską rzodkiew - Daikon, ja - polską, uprawianą, mam nadzieję, gdzieś w okolicy:)
w Toruniu nie można kupić tego "tłustego, wielkiego" olbrzyma (zdjęcie warzywa na dole strony); nie można też kupić ciasta na wonton(y) i ryżowej mąki...
warzywo zastąpiłam warzywem, wonton(y) papierem ryżowym, mąki ryżowej nie zastąpiłam niczym, więc zamiast ruskich paluchów był chiński rosół z ryżowymi paczuszkami:)

niedziela, 20 stycznia 2013

cd kulinarnych życzeń - Sebastianie, obiad podano:)

... solenizant się obżera i truje z jakimś spacerem! kto by tam chciał brodzić po kolana w śniegu? chyba, że jastrząb zamienia się w trzewikodzioba - hihihi;)
na obiad ulubiona pierś z kaczki i zupa krem z zielonego groszku;
piersiom towarzyszyło selerowe puree - nie przyznał się od razu, ale myślał, że to ziemniaki;)
modra kapusta i sos z rodzynkami; toast wzniesiony włoskim Montepulciano - odkąd "Babette" podała namiary, ciągle je podpijamy;)
2 piersi z kaczki
100 ml syropu pomarańczowego*
sól i pieprz
oliwa do smażenia
puree z selera
duży seler
1 łyżka klarowanego masła
1 łyżka masła
100 ml wywaru**
100 ml mleka
skórka otarta z połówki cytryny
zasmażana modra kapusta
pół główki modrej kapusty
80 g wędzonego boczku (niezmiennie z Morlin)
1 mała czerwona cebula
2 szalotki
6 suszonych śliwek lub garść rodzynek
150 g czerwonego, wytrawnego wina (Montepulciano pasuje idealnie)
1 jabłko (kwaśne)
cukier, sól i pieprz do smaku
sok z połówki cytryny
sos
100 ml czerwonego wina (dzisiaj króluje Montepulciano)
łyżka zimnego masła
łyżka octu balsamicznego
sól
2 łyżki soku malinowego
garść rodzynek
piersi marynowałam od rana w syropie pomarańczowym;
w myśl zasady, że w mojej kuchni nic się nie marnuje, ugotowałam go z wielu resztek, które zostały po świętach; skórki pomarańczy, suszonych moreli, rodzynek, miodu, cukru i soku z cytryny - proporcje są tajemnicą nawet dla mnie:( podam przepis następnym razem, za rok?
przed smażeniem natarłam je solą i pieprzem - pamiętałam, żeby wyjąć godzinę przed z lodówki;
na rozgrzaną patelnię wrzuciłam 2 ząbki czosnku w łupinkach i kilka gałązek rozmarynu; piersi smażyłam 6 minut na stronie ze skórą i minutę na stronie bez; po tym czasie przełożyłam do rękawa z folii i piekłam w piekarniku przez 12 minut (mniej niż ostatnio, bo były trochę mniejsze) w 190 st góra dół;
kapustę poszatkował solenizant:) gotowałam ją z winem i łyżeczką soli przez 15 minut; boczek, jabłko, cebule, szalotki i śliwki pokroiłam w drobna kostkę; najpierw smażyłam boczek (jeśli jest zbyt chudy, trzeba dołożyć do smażenia łyżkę klarowanego masła), potem dodałam cebulę i szalotkę, po chwili jabłko i śliwki; po 5 minutach (jabłko zaczyna się rozpadać) dołożyłam kapustę i wcisnęłam sok z cytryny; doprawiłam solą, cukrem i pieprzem i dusiłam pod przykryciem około 20 minut;
seler pokroiłam w grubą kostkę i usmażyłam na łyżce klarowanego masła; po około 15 minutach dolałam wywar i mleko (na pewno się zwarzy, ale to nic, i tak całość wpadnie pod nóż blendera) i gotowałam dalej 15 minut; odcedziłam płyn, dodałam łyżkę masła i skórkę startą z połówki cytryny; całość zmiksowałam w blenderze:))) jak mam opisać ten smak? może tak? z kaczki najbardziej lubię selerowe puree!!!
sos: na patelni, na której smażyły się piersi, smażyłam 2 minuty rodzynki, dolałam wino, sok i ocet i odparowałam połowę; kiedy na talerzu były już dodatki, pokroiłam pierś i zagęściłam sos łyżką zimnego masła; ciut posoliłam
pierś ułożyłam na sosie i posypałam usmażonymi rodzynkami...:)
"Trzewikodziób" przystanął nad brzegiem... ciasta jabłkowego, poprosił o porcję z earl greyem i obżarty osunął się na kanapę:)
tym bardziej, że już wcześniej zjadł zupę krem z zielonego groszku**
500 g mrożonego groszku
garść listków świeżej mięty
garść posiekanej natki pietruszki
garść posiekanego koperku
2 duże cebule
2 łyżki klarowanego masła
1 litr wywaru***
2 łyżki gęstej śmietany z Piątnicy
sól, pieprz
plaster szynki serano
cebulę usmażyłam na maśle z płaską łyżeczką soli; dodałam zioła, groszek i tylko chwilę ogrzewałam, żeby nie stracił koloru; dolałam gorący bulion i gotowałam razem 10 minut; całość zmiksowałam blenderem, a potem przetarłam przez sito, pomagając sobie końcówką drewnianego "ucieraka" (taki z kulką, za diabła nie wiem jak to się nazywa); czubatą łyżkę śmietany zahartowałam jedną chochlą zupy i dodałam do gara:) plaster szynki uprażyłam na suchej patelni i pokroiłam w drobniutkie paseczki;
krem podałam z kleksem tej samej śmietany i paseczkami szynki; wspaniały smak, kolor i aromat - ukłony dla polskiego Masterchefa, bo to przepis z jej książki:)
smacznego:)
* pomarańczowa marynata do kaczki we wpisie:"nie będzie karpia..."
** przepis z książki Basi Ritz
*** przepis na wywar tutaj


wszystkiego najlepszego - imieninowe menu gotowałam Sebastianowi:)

"Indiańskim Patronem Imienia jest Totem Bobra z Klanu Jastrzębia...
Bóbr jest bez wątpienia jednym z najpracowitszych zwierząt. Jego pomysłowość w budowaniu siedzib jest niewyczerpana. Jest znakomitym inżynierem, architektem, geodetą i twórcą zmiany swego środowiska. Jego wytrwałość w pokonywaniu przeszkód i wytrwałość w realizacji zamierzeń jest zdumiewająca. To pracowite stworzenie kojarzone jest ze stabilnością i niezawodnością. Otoczeniu dają poczucie bezpieczeństwa i spokoju. Na urodzonych pod znakiem Bobra można zawsze polegać. Czasami jednak zbyt wiele wagi przykładają do materialnej strony życia..."

a od siebie dodam, że ze wszystkich znanych mi jastrzębi, najbardziej lubi...kaczkę:)
nie lubi tylko makaronu w rosole i boczku w jajecznicy; poza tym zjada wszystko, raz ze smakiem, a raz, bo musi;)
trochę z rozmysłem, a trochę spontanicznie, gotowałam dla niego, całą niedzielę:)
zaczęłam od cukiniowych roladek z kozim serkiem* i łososiowej awanturki...
1 mała cukinia
10 plasterków szynki serano
100 g koziego serka (do smarowania)
oliwa z oliwek
świeża mięta 
rukola
pół pęczka szczypiorku
papryczka chili
sól
pieprz
podjadał cały dzień, jedną po drugiej, raz na razowcu, raz samą, aż zniknęły wszystkie - jedną poczęstował sąsiada:)
z cukinii ścięłam (wzdłuż) 10 jednakowych plasterków, obieraczką do warzyw; każdy plasterek posmarowałam oliwą, posoliłam i popieprzyłam;
szynkę serano przecięłam wzdłuż, tak, żeby powstały dwa plasterki, tej samej szerokości co cukinii i ułożyłam na warzywnych paskach; każdy posmarowałam obficie serkiem; na końcu każdego ułożyłam kilka listków mięty, po sześć listków rukoli (odcięłam łodyżki) i kilka paseczków drobno posiekanej chili; 

do gotującej się wody, wrzuciłam 10 szczypiorków, a po kilku sekundach zanurzyłam je w lodowatej wodzie; będą potrzebne do obwiązania;
zwinęłam wszystkie roladki, związałam zblanszowanym, zielonym sznurkiem i schłodziłam chwilę w lodówce; 
podałam też kilka razowych trójkątów, na których ułożyłam łyżeczkę koziego serka:)
*przepis pochodzi z książki Basi Ritz - zmieniłam tylko kolejność nakładania serka; z posmarowanej oliwą cukinii zjeżdżał na boki, z szynki nie śmiał;)
awanturka z łososiem to wojna 3 składników;) właściwie to nie wiem, dlaczego się kłócą, bo i tak, jak zwykle zresztą, najwyraźniej wyczuwa się rybę;)
250 g brzuszków łososiowych wędzonych na ciepło
3 duże jajka, ugotowane 7 minut 
100 g białego twarogu (dzisiaj miałam 0% i nie mam zielonego pojęcia skąd się wziął w mojej lodówce!)
reszta, drobno pokrojonego szczypiorku
2 łyżki gęstej śmietany z Piątnicy
1 łyżka majonezu
2 łyżki soku z cytryny
sól i pieprz
obrałam brzuszki, tzn użyłam tylko różowego mięsa; jajka i twaróg starłam na tarce o najmniejszych oczkach, ale nie tych do ziemniaków i wymieszałam dokładnie z pozostałymi składnikami; doprawiłam ostrożnie solą,  nieostrożnie pieprzem i zjadłam kromala, dzieląc się oczywiście z solenizantem :)
resztę zjem jutro w pracy, uwielbiam to połączenie:)
c.d.n i będzie w nim:
pierś z kaczki z rodzynkowym sosem, selerowym puree i modrą kapustą
krem z zielonego groszku z szynką serano
ciasto jabłkowe...
pachną kokilki z pasztetem, one też będą;)